Opracowano nad 2000 definicji public relations[2]. Podstawowy projekt zawiera po pierwsze, Organizacje, realizujaca misje o charakterze publicznym; po drugie,Otoczenie tej organizacji (np. klienci, zbiorowosc ludzka, czlonkowie wladz lokalnych); po trzecie, Zaleznosci posrodku nimi, okreslone wzajemnymi potrzebami.
Definicja PR rnicuje rozstawienie akcent np. w kwestii celu uprawiania tej dyscypliny. Autorzy niektych sposr definicji jak meta postrzegaja uzyskanie poparcia dla dzialalnosci organizacji, oceniajac wynik dzialan PR po najwiekszej czesci z jej punktu widzenia. Autorzy amerykanskiego podrecznika S.M. Cutlip, A.H. Center natomiast G.M. Broom (1985) definiuja PR jako funkcje zarzadzania, kta ustanawia a utrzymuje wzajemnie korzystne sytuacja posrodku organizacja a rnymi grupami jej otoczenia, odkad ktych zalezy jej fortuna lub klops. "Ojciec PR" E. Bernays definiowal je w postepowanie nastepujacy: "Public relations jest pra skonstruowania publicznego wsparcia dla dzialania, przypadku, ruchu czy tez instytucji, na skros informacje, perswazje i dostosowania sie".
S. Black: "Public relations owo artyzm i dyscyplina badawcza osiagania harmonii z otoczeniem poprzez wzajemne konsensus oparte na prawdziwej oraz pelnej informacji".
K. Wojcik: "PR jest swiadomym, celowym, planowym, systematycznym i dlugoplanowym oddzialywaniem organizacji, wladz, zrzeszen na widzowie, zwana otoczeniem, skierowanym na uklad sposr nia specyficznej jakosci stosunk oraz uklad w sasiedztwie uzyciu komunikowania tudziez pielegnowania kontakt jak jedynej, klasycznej metody, i rygor tych wplyw rygorom etycznym".
Cele[edytuj]W uklady od chwili przyporzadkowania dzialan public relations dziedzinom: marketingowi, komunikacji spolecznej, zarzadzaniu rne sa cele przypisane public relations. W pierwszym przypadku za przewodni kropka nad i stosowania public relations jest dozwolone ocenic kreowanie wizerunku firmy / organizacji poprzez przekazanie informacji do otoczenia na sprawa firmy, jej produkt albo uslug sposr wykorzystaniem lider opinii lub jawnie w poblizu uzyciu np. medi. Specjalisci od PR tak bywa wasko definiuja grupe docelowa swoich dzialan, zeby precyzyjniej przyrzadzac gwoli nich oferte. W drugim przypadku nacisk kladziony jest na tok zarzadzania informacja, jaki ma w ciagu misja tw w swiadomosci odbiorcy koniecznosci istnienia organizacji, jej integralnosci ze srodowiskiem ja otaczajacym, etc., na krzyz wytworzenie zaufania do firmy oraz jej pozytywnego wizerunku. W trzecim przypadku uznaje sie PR za strategiczny czastka zarzadzania organizacja, ktego celem jest sprawna, planowa, efektywna komunikacja rzeczywiscie w srodku niej, jak oraz sposr otoczeniem. Do tej pory nie rozstrzygnieto sporu, kte sposr tych podejsc jest wlasciwe, mimo to gros badaczy przyznaje PR strategiczna role w organizacji tudziez stawia je jak rnorzedne np. w stosunku do marketingu.
PR w Polsce[edytuj]Od lat 90. XX wieku istnieje w Polsce duze zapotrzebowanie na specjalist zajmujacych sie public relations oraz moda na to punkt widzenia, tedy na wielu polskich wyzszych uczelniach powstaly wydzialy ksztalcace takich pracownik.
W Polsce zaloga dzialu PR nazywani sa kiedy niekiedy "pijarowcami". Mia tak o sobie nawet sami zatrudnieni w dziale PR.
Glne wydarzenia w historii polskiego PR:
1994 - powstaje Polskie Stowarzyszenie Public Relations, inicjatorka powstania i pierwszym prezesem byla Alma Kadragic.
1996 - powstaje Ustawa Etyczny Polskiego Stowarzyszenia Public Relations.
2000 - powstaje Przymierze Firm Public Relations, zrzeszajacy firmy deklarujace dzialania zgodne z wysokimi standardami etycznymi.
2004 - powstaje Statut Dobrych Praktyk ZFPR, precyzujacy zasady a standardy swiadczenia uslug PR.
Od 2003 roku kierowany jest w Polsce konkurs "Zlote Spinacze", jaki zostal zainicjowany dzieki Sojusz Firm Public Relations. Przyznawana w zanim gratyfikacja "Zlote Spinacze" wypada on do w najwyzszym stopniu prestizowych nagr branzy PR w Polsce[3].
Modele public relations[edytuj]Modele public relations to sposoby uprawiania PR przez dana organizacje wzglednie specjaliste. Powstaly na podstawie obszernego materialu historycznego natomiast analizy wspczesnej praktyki PR. Poszczegne modele rnia sie celem, natura komunikowania, zwiazkami miedzy uczestnikami procesu komunikowania natomiast wykorzystaniem technik badawczych.
Na podstawie badan empirycznych zas historycznych Grunig tudziez Hunt w 1984 roku wyrnili 4 modele PR:
rozglos (publicity);
informacja publiczna;
dwukierunkowy asymetryczny;
dwukierunkowy symetryczny.
1. Agent prasowy[edytuj]
Model przeplatajacy sie w latach 20. i 30. XIX wieku. Wiaze sie explicite sposr nadawaniem rozglosu konkretnej kwestii, bez wzgledu na jej atut (pozytywna, negatywna). Wykorzystuje techniki informacyjne polegajace m.in. na dostarczaniu na zlecenie klienta artykul az do prasy, przedstawiajacych zleceniodawce w pozytywnym swietle. W okresie rozkwitu tej formy prowadzenia dzialan artykuly te czestokroc mijaly sie sposr rzeczywistoscia. Jednym z w najwyzszym stopniu znanych przedstawicieli tego modelu byl Phineas Barnum, Amerykanin, kto zyl w XIX wieku, zwany mistrzem manipulacji. To jego osoba jest autorem stwierdzenia �niewazne, co o mnie mia, wazne, izby trafnie pisali nazwisko�. Dzien dzisiejszy ten projekt wystepuje posr specjalist zwiazanych ze sportem tudziez showbiznesem.
2. Wz informacji publicznej[edytuj]
Pojawil sie na poczatku XX wieku, natomiast jego twca byl Ivy Lee. Odrzucil on poprzednie postepowanie public should be damned na przedmiot public should be informed. Rzetelna informacja a mienie prawdy to cele komunikowania. Celem ma istniec upowszechnianie informacji o firmie (nie mediacja). Lee stworzyl polski przepis zawodowy (Declaration of Principle) w ktym podkreslal, iz PR opiera sie na otwartosci i sluzy publicznemu dobru. Uwazal, ze o ile prawda o firmie jest dla niej szkodliwa, to nalezy owo odmienic. Aplikacja PR oceniany za posrednictwem porcja wycink. Jego informacje prasowe byly szczytem wiarygodnosci, podawal w nich � co nie bylo powszechna praktyka � kty je napisal i w czyim imieniu. W swoim dzialaniu kierowal sie nie badaniami, jakkolwiek intuicja, kta bis go zawiodla � w przypadku promocji III Rzeszy tudziez ZSRR. Wedle tego modelu posada PR to przede wszystkim rozpowszechnianie informacji. Dzis stosowany w agencjach rzadowych, niektych dzialaniach non-profit, w trakcie kampanii informacyjnych, informacjach kulturalnych.
3. [URL=http://]Agencja pr Warszawa[/URL] Model dwukierunkowy asymetryczny[edytuj]
Pojawienie sie tego modelu jest dozwolone zrzeszac sposr aktywnoscia rzadu amerykanskiego w czasie komunikowania w trakcie I wojny swiatowej. Wewnatrz jego pioniera uwaza sie Waltera Lippmana (Public Opinion). W rok kalendarzowy po przed az do dyskusji wlacza sie Edward Bernays ze swoja ksiazka Crystalizing Public Opinion. Uwazal, ze PR byc moze dopisywac dobru publicznemu, jesliby przekonuje sie ludzi az do tego, co tudziez naprawde jest zgodne z ich interesem, natomiast zrzeszenie zmienia sie pospolu z wymaganiami publicznosci. Wykorzystanie ma opierac sie zaledwie na tym, ze zrzeszenie jest pokazywana za sprawa uwypuklenie cech, kte publicznosci w najwyzszym stopniu sie podobaja. Ten model komunikacji podchwycili Hill natomiast Knowlton. Organizacja pruje usposobic przychylnie odbiorc az do swoich cel, atoli izby dzialac owo skutecznie, starsza sie wpierw wydedukowac ich potrzeby zas je zadowolic. W modelu tym duza wage przyklada sie do badan. Przewaznie uprawiany za sprawa doradc PR oraz przedsiebiorstwa.
4. Algorytm dwukierunkowy symetryczny[edytuj]
Model zaklada przyjecie wymiany informacji zas opinii miedzy publicznoscia tudziez firma. Za pioniera tego podejscia uwaza sie Bernaysa. Na gruncie naukowym byli to Hunt zas Grunig, pierwsi praktycy owo David Finn oraz Harold Burson. Zgodnie z tego modelu specjalisci od czasu PR to mediatorzy, pracuja, izby zilustrowac publicznosci stolek firmy tudziez opacznie. Spos oceniajace maja egzaminowac, azaliz casus przebiega pomyslnie. Dzisiaj praktyczny w wielu przedsiebiorstwach rynku niekonkurencyjnego. Polega na wytworzeniu sytuacji typu WIN-WIN, w ktej obie strony moga spelnic swoje transakcje. Podlug Hunta zas Gruniga jest to sytuacja, kta powinna okreslac wielkosc bieg gwoli rozwoju PR w przyszlosci. Autorzy zdawali sobie wszelako sprawe sposr faktu, iz model jest teraz rzadko wykorzystywany.
Mylenie PR sposr marketingiem[edytuj]Public relations czestokroc mylone jest sposr inna funkcja zarzadzania, jaka jest reklama. W wielu organizacjach zatrudnieni sa personel, ktzy zajmuja sie symultanicznie public relations tudziez marketingiem bez wyraznego wyznaczenia rnic. W ciagu gdy marketing jest zarzadzaniem relacjami miedzy firma tudziez jej klientami, wprawdzie PR jest szersza kategoria a odnosi sie az do relacji posrodku firma i jej interesariuszami gdy np. zaloga firmy, inwestorzy, spolecznosc lokalna, panowanie i samorzady jednakowoz publikatory. Glnym zalozeniem marketingu jest ukontentowanie ludzkich potrzeb. Marketerzy dostarczaja produkty zas uslugi az do konsument w celu wymiany ich na inne dobro. Klasycy marketingu kiedy Philip Kotler tudziez Gary Armstrong zwracali uwage na marketing jako czynnosci sluzace wybudowaniu odpowiedniej relacji sposr grupa docelowa, kta ma sprzyjac wymianie produkt, uslug, pomysl zas innych rzeczy. Gaweda marketingowa wyrnia sie tym, ze odbywa sie w niej obustronna wymiana czegos co w celu kazdej ze okolica posiada pewna pozytyw. Celem marketingu jest ukontentowanie potrzeb klient po owo tak aby dostac ekonomiczne zalozenia firmy. Public relations cyklicznie stosowane jest w charakterze przyrzad wspierajace reklama. Dlatego ze profesjonalni praktycy PR posiadaja wiedze na temat redagowania material prasowych, wsppracy z dziennikarzami (media relations) i implementacji strategii a program komunikacyjnych, dzialy marketingu notorycznie korzystaja ze wsparcia konsultant PR. Public relations jest dlugofalowym budowaniem natomiast utrzymywaniem dobrych relacji z wewnetrznym zas zewnetrznym otoczeniem firmy badz organizacji, pracownikami, inwestorami, organizacjami rzadowymi, liderami spolecznymi. W wielu firmach marketing a Public relations funkcjonuja jako oddzielne dzialy, kte maja inne, tymczasem nakladajace sie i komplementarne cele. |
